Het is eind december en aan de noordwestelijke kust van Schotland woedt een hevige sneeuwstorm. Het afgelegen gehucht Cape Wrath is volledig van de buitenwereld afgesloten, maar de bewoners zijn wel gewend om op zichzelf aangewezen te zijn. Maar ontvangt de alarmcentrale op oudejaarsavond een paniekerig telefoontje van Sammy Baird. Ze is bij haar moeder en stiefvader aangekomen, maar treft hen allebei dood aan. Ze zijn op gruwelijke wijze vermoord. Wanneer de politie ter plaatse komt, blijkt de verschrikking nog veel groter. Vrijwel alle inwoners van Cape Wrath zijn afgeslacht. Wie heeft dit bloedbad aangericht? En waarom?
Een bloedbad in de Schotse Hooglanden
Inspecteur Luc Callanach en brigadier Sam Lively zijn de eersten van het rechercheteam uit Edinburgh die de plaats delict bereiken. Voor Luc betekent deze zaak zijn terugkeer na een afwezigheid van ruim een jaar. Bij een explosie raakte hij zo ernstig gewond dat hij ternauwernood aan de dood ontsnapte. Een langdurige revalidatie volgde en hoewel hij inmiddels weer aan het werk kan, zal de helft van zijn gezicht altijd verminkt blijven. Ook op persoonlijk vlak heeft de afgelopen periode zijn tol geëist, want zijn relatie met hoofdinspecteur Ava Turner is op de klippen gelopen.
Het duurt niet lang voordat ook de rest van het team in Cape Wrath arriveert. Ava, Max Tripp en Christie Salter krijgen versterking van commissaris Daisy Overbeck, die de omvang van de zaak met eigen ogen wil aanschouwen. Ondertussen heeft het nieuws over het bloedbad ook freelance journalist Lance Proudfoot bereikt. Een compleet dorp dat op gruwelijke wijze is uitgemoord, is natuurlijk een verhaal dat geen journalist wil missen. Lance gaat zelf op onderzoek uit en stuit bij een afgelegen vuurtoren op twee nieuwe slachtoffers. Opmerkelijk genoeg zijn deze man en vrouw op een heel andere manier om het leven gebracht.
Bovendien is hun tienerdochter Nettie nergens te bekennen. De sporen in de woning doen vermoeden dat ze enige tijd gevangen is gehouden voordat ze werd meegenomen. En Nettie blijkt niet de enige vermiste tiener te zijn. Ook Rory, een jongen uit een van de andere gezinnen in Cape Wrath, is spoorloos verdwenen. Het rechercheteam tast volledig in het duister. Wat heeft iemand ertoe bewogen vrijwel alle inwoners van een dorp te vermoorden? Waarom zijn de slachtoffers bij de vuurtoren anders omgebracht? En wat is er met de twee tieners gebeurd?
Twee vermiste tieners en een tikkende klok
Terwijl het team probeert de verschillende moorden met elkaar in verband te brengen, wordt steeds duidelijker dat er veel meer achter het bloedbad schuilgaat dan aanvankelijk werd vermoed. De rechercheurs moeten niet alleen achterhalen wie verantwoordelijk is voor de gruwelijke slachtpartij, maar ook ontdekken waarom juist Nettie en Rory zijn meegenomen. Zijn ze nog in leven? En zo ja, hoelang zal dat nog het geval zijn? Iedere nieuwe aanwijzing roept weer andere vragen op, terwijl de tijd genadeloos doortikt.
Voor Luc is het onderzoek bovendien een flinke vuurdoop. Na alles wat hij heeft doorgemaakt, moet hij bewijzen dat hij zijn werk nog altijd aankan. Zijn verminkte gezicht is een voortdurende herinnering aan wat er is gebeurd, maar minstens zo pijnlijk is de afstand die tussen hem en Ava is ontstaan. Samenwerken kunnen ze als geen ander, alleen lukt het hen nog altijd niet om hun gevoelens voor elkaar op een normale manier onder ogen te zien. Zodra een van beiden toenadering zoekt, lijkt de ander zich instinctief terug te trekken.
Gelukkig krijgen die persoonlijke verwikkelingen niet de overhand. Daarvoor is de zaak veel te ernstig en staat er voor Nettie en Rory te veel op het spel. Terwijl de rechercheurs zich vastbijten in de gebeurtenissen in Cape Wrath, komen ze terecht in een onderzoek waarin niets zo eenvoudig blijkt als het aanvankelijk lijkt. De druk om de dader te vinden neemt voortdurend toe en met iedere ontdekking groeit het besef dat de twee verdwenen tieners mogelijk een verschrikkelijk lot te wachten staat.
Anderhalve dag op het puntje van mijn stoel
Perfecte jacht was voor mij zo’n thriller waarbij je jezelf voortdurend voorhoudt dat je na het volgende hoofdstuk écht gaat stoppen met lezen. Om vervolgens toch weer verder te gaan. Ik had het boek binnen anderhalve dag uit en dat zegt eigenlijk al genoeg. Helen Fields weet vanaf de gruwelijke ontdekking in Cape Wrath een enorme spanning op te bouwen en die vervolgens vast te houden. De vragen stapelen zich op, de tijd begint te dringen en ik móést gewoon weten wat er achter die verschrikkelijke moordpartij zat.
Toch voelde ik me in het begin ook een beetje bedrogen. Na de ontknoping van het vorige deel uit de Callanach & Turner-serie heb ik werkelijk dagenlang gerouwd om Luc Callanach. Ik was ervan overtuigd dat hij de explosie niet had overleefd en dat Helen Fields haar serie op een wel heel wrede manier had beëindigd. Maar nee hoor, daar was hij ineens weer! Weliswaar zwaar gehavend, maar springlevend. En alsof er niets veranderd was, begonnen Luc en Ava vrijwel onmiddellijk weer aan hun vertrouwde spelletje van aantrekken en afstoten. Je zou toch denken dat die twee na alles wat ze hebben meegemaakt inmiddels wel beter zouden weten.
Maar eerlijk gezegd had ik nauwelijks tijd om me eraan te ergeren. Daarvoor was het verhaal simpelweg veel te spannend. Helen Fields weet precies hoe ze haar lezers aan het boek gekluisterd moet houden, met een zaak die steeds ingewikkelder wordt en een voortdurende dreiging die geen moment verdwijnt. Mijn aanvankelijke verontwaardiging over Lucs terugkeer maakte dan ook al snel plaats voor pure nieuwsgierigheid naar de ontknoping. Perfecte jacht heeft me anderhalve dag volledig in zijn greep gehad. En precies daarvoor lees ik zo graag thrillers!
Geen reacties