Samantha Stewart doet haar uiterste best om zichzelf sterk te houden terwijl ze de rechtszaak van haar echtgenoot Nelson bijwoont. Hij heeft haar jarenlang mishandeld, maar toen hij haar bloedend en met handboeien geketend aan de verwarming in de badkamer achterliet, kreeg ze eindelijk de moed om tegen hem in te gaan. Ze wist zichzelf te bevrijden, belde de politie en liet Nelson arresteren. Tot haar opluchting is de rechter het met haar eens en veroordeelt hij Nelson tot een jarenlange gevangenisstraf. Voordat Nelson door de bewaking de zaal uit wordt geleid, heeft hij alleen nog wel een boodschap voor Samantha: ‘Waar je ook naartoe gaat, op een dag weet ik je te vinden.’ Voor ieder ander is dat misschien een loos dreigement, maar Samantha weet dat Nelson daar niet aan doet.
Onder de radar
Nelson was een vermogend man en door haar scheiding krijgt Samantha een aardig fortuin op haar naam. Maar ze weet ook dat ze niet zomaar kan blijven waar ze nu is. Nelson zal haar ook vanuit de gevangenis te makkelijk kunnen vinden en ervoor zorgen dat die handboeien in de badkamer een peulenschilletje waren.
Met behulp van haar advocaat verandert ze haar identiteit in Mary Smith, de meest voorkomende naam in de Verenigde Staten. Daarna verdeelt ze haar geld via allerlei omwegen over verschillende rekeningen, past haar uiterlijk drastisch aan en vertrekt naar Nashville. Hier leeft ze een tijdje onder de radar. Ze zorgt ervoor dat ze geen vaste structuur heeft en kijkt altijd over haar schouder. Terwijl ze steeds meer opgaat in de muziek die in deze stad op iedere hoek van de straat te vinden is, beseft ze alleen wel dat ze in de gaten wordt gehouden. Ze wordt achtervolgd door een man in een gangsterpak.
Mary bedenkt zich geen moment en vertrekt met wat afleidingsmanoeuvres met een Greyhound-bus naar New Orleans. Ze had deze stad altijd al willen bezoeken, maar ook hier is ze niet echt lang veilig. De man in het gangsterpak heeft haar opnieuw gevonden en ze is genoodzaakt om opnieuw op de vlucht te slaan.
Alle plannen worden vergeten
Na wat omzwervingen komt Mary in San Francisco terecht. Ze vindt een appartement en start een voorzichtige vriendschap met een beginnende kunstenares. Mary is nog altijd op haar hoede, maar ze begint zich ook steeds meer thuis te voelen. Zich bewust van het gevaar neemt ze zich voor dat het tijd is om verder te trekken, maar er is nog wel één ding dat ze wil doen. Haar vriendin heeft haar eerste expositie in een kunstgalerie en dat wil ze voor geen goud missen.
Tijdens die expositie ontmoet ze alleen een man die ervoor zorgt dat Mary al haar plannen vergeet. Hij is knap, charmant en weet stukje bij beetje steeds meer haar vertrouwen te winnen. Voor ze het weet is Mary ondanks al haar reserves verliefd. En daar schuilt nu juist het grootste gevaar…
Op zijn zachtst gezegd even wennen
Ik ben groot fan van de Robert Hunter-reeks van Chris Carter. Die boeken zitten stuk voor stuk vol actie, gruwelijke moorden en dynamiek. Bovendien ligt het tempo van die verhalen ook nog eens heel erg hoog. Het zijn rasechte pageturners die onmogelijk zijn weg te leggen. Met die gegevens in het achterhoofd is deze eerste standalone van Carter op zijn zachtst gezegd even wennen.
De schuilplaats begint veelbelovend in de rechtszaal, maar zodra ze haar nieuwe identiteit heeft aangenomen gebeurt er ontstellend lang heel erg weinig. Mary reist voorzichtig rond, merkt af en toe iets dreigends op en ontmoet wat mensen die er helemaal niet toe lijken te doen. Het is erg traag en nietszeggend en ergens halverwege overwoog ik zelfs om maar gewoon met het boek te stoppen, want ik verveelde me dood.
Ik ben erg blij dat ik dat uiteindelijk niet heb gedaan, want net toen ik het boek gefrustreerd dicht wilde klappen, gebeurde het. Er kwam een fenomenale plotwending waar Freida McFadden amper aan kan tippen. En die plotwendingen bleven komen. Uiteindelijk kreeg al die saaiheid die ik had doorstaan een heel andere betekenis en las ik de rest van het boek in een noodtempo uit. Well played, Chris Carter, well played!
Geen reacties