Iedereen ziet hoe uitzonderlijk knap Ganymedes is, maar niemand lijkt zich af te vragen wie hij als persoon is. Terwijl zijn broers hun plek vinden in de toekomst van Troje, houden zijn ouders en omgeving zich vooral bezig met zijn uiterlijk en wat dat hem kan opleveren. Ganymedes wil ontdekken waar hij goed in is, wat hij zelf wil en welke rol bij hem past, maar binnen Troje krijgt hij daar nauwelijks de ruimte voor. Dan valt zijn schoonheid op bij iemand die gewend is te krijgen wat hij wil: Zeus. En wanneer Ganymedes op de Olympus belandt, blijkt de aandacht van een god zijn leven voorgoed te veranderen.
Op zoek naar een eigen plek
Ganymedes is de jongste zoon van de ambitieuze Tros, die bezig is een stad op te bouwen die zijn naam en die van zijn familie moet vereeuwigen: Troje. Voor zijn zoons heeft Tros duidelijke verwachtingen. Zijn twee oudste zonen groeien steeds meer toe naar hun toekomstige rollen in het groeiende Troje, terwijl bij Ganymedes vooral zijn uitzonderlijke uiterlijk centraal blijft staan.
Zijn ouders zien daarin vooral mogelijkheden. Met zijn schoonheid kan Ganymedes een gunstig huwelijk sluiten en daarmee iets betekenen voor de positie van zijn familie. Zelf wil hij juist ontdekken waar hij goed in is en wat hij met zijn leven wil, maar daar krijgt hij nauwelijks de ruimte voor.
Voor Ganymedes is de maat vol wanneer zijn oudste broer Ilos trouwt en hij niet bij de bruiloft aanwezig mag zijn. Zijn ouders vrezen dat hij door zijn uiterlijk te veel aandacht zal trekken en daarmee het bruidspaar zal overschaduwen. Hij besluit het piepjonge Troje achter zich te laten en kondigt tot afschuw van zijn moeder aan dat hij een tijdje als schapenherder wil leven.
Ver weg van zijn familie, de verwachtingen en het comfortabele leven dat hij gewend is, hoopt Ganymedes eindelijk te ontdekken wie hij is wanneer niemand anders voor hem bepaalt welke rol hij moet spelen.
Een sterveling tussen de goden
Het rustige bestaan als schapenherder duurt niet lang. Ganymedes trekt de aandacht van Zeus, die hem meeneemt naar de Olympus. Daar komt hij terecht in een wereld die in niets lijkt op het leven dat hij kent. De goden beschikken over enorme macht, maar blijken tegelijkertijd opvallend menselijk. Ze zijn nieuwsgierig, ijdel, jaloers en soms vooral verveeld. Voor Ganymedes is het opnieuw zoeken naar zijn plek, alleen zijn de gevolgen van een verkeerde inschatting hier een stuk groter.
Zeus maakt er ondertussen geen geheim van dat hij zich tot Ganymedes aangetrokken voelt. Ook Ganymedes voelt die aantrekkingskracht, maar hun verhouding is allesbehalve eenvoudig. Zeus is gewend dat anderen zich naar hem voegen, terwijl Ganymedes juist probeert te ontdekken wat hij zelf wil. Bovendien weet hij maar al te goed dat een sterveling tegenover de oppergod nooit werkelijk op gelijke voet staat.
En dan is er nog Hera. De echtgenote van Zeus is allesbehalve blij met de komst van de opvallend knappe Trojaan en laat Ganymedes duidelijk merken dat hij wat haar betreft niet op de Olympus thuishoort. Terwijl de belangstelling van Zeus steeds grotere gevolgen krijgt, moet Ganymedes zien om te gaan met Hera’s vijandigheid én met de verwachtingen van de andere goden. Hij verliet Troje juist om zelf te kunnen bepalen wie hij wilde zijn, maar ontdekt al snel dat vrijheid ook tussen de goden allesbehalve vanzelfsprekend is.
De ontwikkeling van Ganymedes maakt het verhaal sterk
Wat Ganymedes voor mij vooral geslaagd maakt, is de ontwikkeling van Ganymedes zelf. Aan het begin van het verhaal heeft hij nauwelijks een idee van wie hij is of wat hij met zijn leven wil. Iedereen om hem heen lijkt vooral zijn schoonheid te zien en daar verwachtingen aan te koppelen. Gaandeweg leert hij steeds beter naar zichzelf te luisteren en keuzes te maken die niet alleen passen bij wat anderen van hem willen. Die ontwikkeling verloopt rustig en geloofwaardig, waardoor hij als personage steeds interessanter wordt.
Niet ieder personage werkte voor mij even goed. Vooral Hera vond ik wat te sterk aangezet. Haar afkeer van Ganymedes is logisch en past bij haar relatie met Zeus, maar ze werd voor mijn gevoel soms zo nadrukkelijk als jaloers en vijandig neergezet dat ze wat nuance verloor. Juist omdat de andere verhoudingen in het boek vaak behoorlijk gelaagd zijn, had ik bij haar graag iets meer verschillende kanten gezien.
De ontknoping vond ik daarentegen precies goed. Er hoefde voor mij geen enorme verrassing of spectaculaire laatste wending meer te komen. Het verhaal was simpelweg klaar. Ganymedes heeft zijn plek gevonden en weet aan het einde veel beter wie hij is en welke rol hij in het leven wil vervullen. Daarmee rondt Wouter Rozema zijn ontwikkeling mooi af en blijft vooral het gevoel hangen dat je Ganymedes onderweg echt hebt leren kennen. Voor liefhebbers van mythologische hervertellingen is dit er wat mij betreft absoluut eentje om op te pakken.
Ik heb dit boek als recensie-exemplaar ontvangen van HarperCollins Holland. Dit heeft geen invloed gehad op mijn mening.
Geen reacties