Er hangen dreigende wolken in de lucht als Kayleigh naar het enorme Radforth Hotel loopt. Het opvallende gebouw is een mix van klassieke en moderne architectuur en de toren schijnt de op twee na hoogste van Rotterdam te zijn. Veel oog heeft Kayleigh daar alleen niet voor, want in haar zak brandt een uitnodiging om hier samen met 99 anderen aan een heel bijzondere jaarlijkse wedstrijd mee te doen. Die competitie is niet bepaald eenvoudig, maar dat geeft niet. Kayleigh houdt van uitdagingen. Bovendien wacht de uiteindelijke winnaar een bijzondere beloning: één wens die werkelijkheid wordt. Alleen moet je daarvoor wel eerst alle andere kandidaten zien te verslaan.
Honderd kandidaten, honderd redenen
De honderd deelnemers aan de wedstrijd kunnen nauwelijks meer van elkaar verschillen. Jong en oud, man en vrouw, slim en sterk: ze komen uit alle windstreken en hebben allemaal hun eigen reden om mee te doen. Voor de een draait het om ambitie of nieuwsgierigheid, voor de ander staat er veel meer op het spel. Want wie uiteindelijk als winnaar uit de strijd komt, krijgt de kans om één wens in vervulling te laten gaan.
Kayleigh trekt al snel op met de Franse Silas. Hij is fijngevoelig en sympathiek, maar ook onzeker. Ondanks de enorme hoeveelheid andere deelnemers vinden de twee elkaar vrij snel en samen proberen ze hun weg te vinden in de merkwaardige wedstrijd.
Een van de andere deelnemers is de Amerikaanse Day. Hij is ruw, nors en een echte vechter. Hij doet niet zomaar mee voor de uitdaging, maar is vastbesloten de wens te winnen om wraak te kunnen nemen voor wat hem is aangedaan. Daarmee verschilt hij behoorlijk van de veel fijngevoeligere Silas.
Van puzzelen naar overleven
De eerste test lijkt nog relatief onschuldig. Alle kandidaten worden opgesloten in een kamer en moeten binnen korte tijd een manier vinden om te ontsnappen. Wie daar niet op tijd in slaagt, ligt uit de wedstrijd. Het is een eerste schifting waarbij vooral slim denken, snel handelen en rustig blijven belangrijk zijn.
Bij de volgende test verandert de sfeer compleet. De overgebleven kandidaten worden verdeeld in teams van drie en Kayleigh belandt samen met Silas en Day in een team. Dit keer gaat het allang niet meer alleen om het behalen van de volgende ronde. De proef is zo gevaarlijk dat de deelnemers alles op alles moeten zetten om überhaupt in leven te blijven. En dat lukt lang niet iedereen.
Daarbij blijken de proeven zelf niet eens het enige gevaar. Sommige kandidaten hebben er namelijk weinig moeite mee om hun concurrenten uit te schakelen. Hoe verder de wedstrijd vordert, hoe duidelijker het wordt dat Kayleigh niet alleen moet uitzoeken hoe ze de volgende test overleeft, maar ook wie ze eigenlijk nog kan vertrouwen.
Bloedspannend en uitstekend uitgewerkt
Ik houd van verhalen waarin personages deelnemen aan een wedstrijd en achter iedere nieuwe opdracht weer andere gevaren op de loer liggen. In Phantasma heb ik daar al enorm van genoten en ook Wings of Blood wist me juist met dat wedstrijdelement te pakken. T.E. Forest steekt dat bekende concept in The Third Wish in een veel moderner jasje en vult het verhaal bovendien met een groot aantal interessante personages.
En precies daar ligt voor mij meteen een van de grootste sterke punten van dit boek. Forest schrijft vlot en beeldend zonder daarin te overdrijven en neemt opvallend veel tijd om verschillende personages echt uit te werken. Kayleigh, Silas en Day krijgen ieder hun eigen persoonlijkheid, achtergrond en motivatie, maar ook verschillende andere deelnemers zijn veel meer dan alleen opvulling voor de wedstrijd. Daardoor maakt het ook daadwerkelijk iets uit wanneer iemand in gevaar komt. Tel daar de steeds gevaarlijkere proeven, onderlinge spanningen en onbetrouwbare kandidaten bij op en het zal niet verbazen dat ik regelmatig razendsnel door de pagina’s ging.
Toch is juist die enorme hoeveelheid personages soms ook een nadeel. Er doen zoveel mensen mee dat het af en toe lastig is om iedereen uit elkaar te houden. Gelukkig verschijnen er tussendoor tabellen met de overgebleven deelnemers, alleen staan daarin vooral achternamen terwijl in het verhaal vaak de voornamen worden gebruikt. Dat maakt het terugzoeken onnodig ingewikkeld. Ook over de epiloog was ik minder enthousiast. Die voelde voor mij niet helemaal als het sterke slot dat bij de rest van het boek paste. Maar dat zijn uiteindelijk maar kleine minpunten in een verhaal dat me vooral heel veel leesplezier heeft bezorgd. The Third Wish is spannend, origineel uitgewerkt en zit vol personages waar zichtbaar veel aandacht aan is besteed.
Geen reacties