Het is het einde van de middag en Naomi Roth rijdt met haar vijfjarige zoontje naar huis. Ze is wel verbaasd als ze de auto van haar man Jeremy voor hun huis ziet staan, als drukke investeringsbankier is hij nooit zo vroeg thuis. En waarom past haar sleutel niet meer in het slot? Jeremy doet uitgelaten de deur voor haar open, want hij heeft een grote verrassing voor haar. Hij heeft besloten dat hun huis grondig verbouwd moet worden en heeft bedacht dat Naomi alvast naar het oude appartement van zijn ouders kan gaan om schoon te maken, dan komen Teddy en hij daar de volgende dag ook om er tijdens de verbouwing te wonen. Beduusd rijdt Naomi naar het appartement, ze heeft amper door wat er net is gebeurd.
Op zijn zachtst gezegd vreemd
Eenmaal in het appartement van haar inmiddels overleden schoonouders poetst Naomi met een raar gevoel in haar maag al het stof van de afgelopen paar jaar weg. Het is op zijn zachtst gezegd vreemd dat Jeremy in zijn eentje heeft besloten dat hun mooie en comfortabele huis hoognodig een andere indeling nodig heeft. En het is ook niet logisch dat hij de sloten heeft vervangen voordat de bouwvakkers zijn begonnen. Bovendien heeft hij haar geen nieuwe sleutel gegeven. Ze besluit dat ze zich alles inbeeldt, morgen komen Jeremy en Teddy naar haar toe en dan is alles weer een beetje normaal.
De volgende dag blijkt alleen dat Naomi’s onderbuikgevoel wel degelijk klopte. Jeremy belt haar en zegt onomwonden dat hij van haar wil scheiden. Zij moet maar in dat appartement gaan wonen, hij en Teddy blijven in het huis. Ze mag Teddy iedere dag uit school halen en een paar uurtjes met hem doorbrengen, daarna moet ze hem terug naar huis brengen.
Het is alsof de grond onder Naomi’s voeten verdwijnt, ze had dit totaal niet zien aankomen. Jeremy was hier daarentegen al wel een tijdje mee bezig, zoveel is overduidelijk. Hij had er voortvarend voor gezorgd dat ze nietsvermoedend haar huis heeft verlaten en dat ze haar zoon heeft achtergelaten. Bovendien blijkt als snel dat Jeremy ervoor heeft gezorgd dat ze geen goede advocaat in de arm kan nemen en dat hij al hun rekeningen heeft leeggehaald. Naomi kan geen kant op en weet van ellende niet wat ze moet doen.
Veronica
Er is een gedachte die Naomi op de been houdt: Jeremy moet in de ban van een ander zijn. Zodra die betovering over is, komt hij vast bij haar terug en kunnen ze weer het ideale, liefdevolle gezin vormen dat ze in de afgelopen jaren waren. Het duurt niet lang eer ze ontdekt dat die ander ook een naam heeft: Veronica. Ze is niet alleen beeldschoon, ze is ook ruim 15 jaar jonger en Jeremy is overduidelijk dolverliefd op haar.
Naomi maakt er haar missie van om een stokje voor die verliefdheid te steken. Zodra ze ontdekt dat die Veronica een paar jaar eerder werd gearresteerd voor drugsgebruik, is het voor Naomi meer dan duidelijk dat dit wicht op het geld van Jeremy uit is. Het is haar taak om dit aan het licht te brengen en om zo haar man voor haar terug te winnen.
Het lukt Naomi alleen niet bepaald om Veronica echt goed te grazen te nemen. Het maakt niet uit wat ze bedenkt, ze komt zelf telkens als de boeman uit de bus. Toch geeft ze niet op.
De onvermijdelijke McFadden-plotwending
Er lijkt maar geen einde aan de inspiratie en het hoge schrijftempo van Freida McFadden te komen. Met De scheiding heeft ze inmiddels haar zestiende thriller in krap drie jaar afgeleverd en haar sabbatical is nog lang niet in zicht. Ik vind haar psychologische thrillers altijd een fijne afwisseling ten opzichte van wat ik doorgaans lees, het is altijd vrij luchtig, heeft wat humor, is laagdrempelig geschreven en een onverwachte plotwending is een garantie.
Bij dit boek heb ik me behoorlijk zitten storen aan de naïeve Naomi, ik vond haar dom en gedesillusioneerd, maar ik had ook vreselijk veel medelijden met haar. Je zal maar zo door je man op straat worden geknikkerd! Haar personage maakte dus behoorlijk wat bij me los en toen de onvermijdelijke McFadden-plotwending eenmaal over me heen was gestort, begreep ik alle puzzelstukjes die in het verhaal zaten verstopt.
Kortom: het is een heel aardig boek om tijdens de zomerse dagen te lezen!
Geen reacties