Boekrecensies

Handboek voor de perfecte moord – Rebecca Philipson

16 september 2026

Zijn naam is Denver Brady en hij is de meest succesvolle seriemoordenaar van het Verenigd Koninkrijk. Hij moordt er al tientallen jaren lustig op los en dat doet hij op zo’n vernuftige manier dat niemand door heeft dat er ook maar enig verband tussen die moorden is. Of dat dezelfde man hiervoor verantwoordelijk is. Denver wil alleen wel zijn kennis delen met anderen, daarom heeft hij al zijn nuttige tips om zelf als seriemoordenaar aan de slag te gaan in een boek uitgebracht ‘Handboek voor de perfecte moord’. Hij geeft het in eigen beheer uit en het is enkel via een kleine website te koop, daarom blijven zijn pennenvruchten redelijk onder de radar. Totdat het boek naast het lijk van een meisje opduikt.

Sam keert terug naar het onderzoek

Rechercheur Samantha Hanson zit al een half jaar met een burn-out thuis. Door een vervelende situatie met een collega is ze volledig vastgelopen en lukt het haar niet meer om haar werk op te pakken. Haar dagen brengt ze grotendeels op de bank door, terwijl haar huis steeds verder verandert in een vuilnisbelt. De enige momenten waarop ze nog buiten komt, zijn de verplichte bezoeken aan haar therapeut, waar ze zelf maar weinig heil in ziet.

Na zo’n sessie stuit Sam bij Holland Park op een afgezet gebied en de nodige politieactiviteit. Ze weet via collega’s al snel te achterhalen wat er is gebeurd: de tiener Charlotte Matters is vermoord gevonden en naast haar lichaam lag een exemplaar van Handboek voor de perfecte moord. De zaak laat haar niet los. Voor het eerst in maanden voelt Sam weer die bekende drang om uit te zoeken wat er precies is gebeurd en wie hiervoor verantwoordelijk is. Ze besluit dat het tijd is om terug te keren naar haar werk.

Daar blijkt haar baas alleen heel anders over te denken. Na een half jaar thuiszitten kan Sam niet zomaar weer volledig instromen, laat staan meteen het moordonderzoek leiden. Uiteindelijk weet ze voor elkaar te krijgen dat ze drie dagen per week samen met trainee Adam Taylor mag onderzoeken waar Handboek voor de perfecte moord vandaan komt en wie Denver Brady werkelijk is. Zodra Sam zich in het boek verdiept, raakt ze er steeds meer van overtuigd dat de mysterieuze schrijver niet zomaar een provocerende auteur is, maar iemand die opvallend goed weet waar hij het over heeft.

Op zoek naar Denver Brady

Sam en Adam beginnen hun zoektocht bij het enige wat ze van Denver hebben: zijn boek. Ze pluizen zijn verhalen uit op zoek naar details die iets over zijn identiteit kunnen prijsgeven. Voor Sam blijkt dat alleen een stuk lastiger dan ze wil toegeven. Door haar burn-out werkt haar hoofd nog altijd niet zoals vroeger. Ze kan zich moeilijk concentreren en moet soms meerdere keren dezelfde zinnen lezen voordat de woorden echt tot haar doordringen. Terwijl haar collega’s het boek allang uit hebben, worstelt Sam zich nog altijd door de pagina’s heen. Iets wat ze met alle macht voor iedereen probeert te verbergen.

Denver heeft er ondertussen alles aan gedaan om zijn echte identiteit verborgen te houden. Sporen lopen dood, maar Sam en Adam ontdekken wel steeds meer overeenkomsten tussen de verhalen uit het boek en oude, onopgeloste zaken. Langzaam wordt duidelijk dat Denver in zijn handboek misschien veel meer over zijn eigen verleden heeft prijsgegeven dan hij zelf heeft bedoeld.

Spannend, origineel en heerlijk dynamisch

Handboek voor de perfecte moord vond ik een erg sterke thriller. Vooral de afwisseling tussen het onderzoek van Sam en de fragmenten uit het boek van Denver Brady werkt ontzettend goed. Daardoor krijg je niet alleen mee hoe Sam en Adam hem proberen op te sporen, maar kruip je tussendoor ook in het hoofd van de man op wie ze jagen. Dat zorgt voor veel vaart en dynamiek en maakte dat ik steeds verder wilde lezen.

Ook Sam vond ik een interessante hoofdpersoon. Juist omdat ze na haar burn-out nog lang niet volledig hersteld is, voelt haar terugkeer naar het politiewerk geloofwaardig. Ze wil dolgraag weer functioneren zoals vroeger, maar haar hoofd werkt simpelweg niet altijd mee. Dat geeft haar kwetsbaarheid en voorkomt dat ze zo’n rechercheur wordt die zonder moeite ieder spoor oppikt en de zaak binnen drie hoofdstukken oplost.

Alleen richting het einde verloor Rebecca Philipson me een beetje. Het voelde alsof ze heel graag nog met een verrassende ontknoping wilde komen en daar wat mij betreft te krampachtig naartoe werkte. Waar het verhaal tot dan toe lekker vlot en spannend was, werd de finale juist onnodig lang uitgesponnen. Jammer, want zonder die langdradige slotfase had dit boek voor mij nog een stuk sterker kunnen eindigen.

    Plaats een reactie

    error: Deze content is beveiligd, het is niet toegestaan om mijn teksten zonder toestemming ergens anders te gebruiken.