Tess is helemaal in haar element als ze op een zonovergoten dag over een Portugese boulevard slentert. Ze is stewardess bij een Nederlandse luchtvaartmaatschappij en dat is na al die jaren nog steeds haar droombaan. Ze is dol op vliegen en op de mooie bestemmingen die ze door haar beroep regelmatig bezoekt. Terwijl ze daar loopt te mijmeren over haar heerlijke leven, geeft een donkere bestelbus een paar honderd meter achter haar een flinke dot gas. Mensen om Tess heen beginnen verschrikt te rennen. Ze kijkt verbaasd om en ziet de bestelbus met hoge snelheid recht op haar afrijden. Een tel later smakt Tess op het hete asfalt en slaakt ze haar laatste adem.
Een hecht clubje
Het is precies een jaar later als Shanna, Heleen en Frederique naar Portugal vliegen. De drie vrouwen gaan naar de plek waar Tess stierf om hun dierbare vriendin te herdenken. Vooral voor Shanna is het een pittige trip, want ze kende Tess al het grootste deel van haar leven. Ze zaten op de basisschool bij elkaar in de klas en waren al snel hartsvriendinnen. Niet veel later haakten Heleen en Frederique aan en werden ze een hecht clubje dat lief en leed met elkaar deelde.
Waar Heleen en Frederique trouwden en kinderen kregen, bleven Shanna en Tess vrijgezel. Tess wilde vooral groots en meeslepend leven en had geen behoefte aan een man die haar daar alleen maar in zou belemmeren. Shanna had vooral moeite om zich te binden omdat de scheiding van haar ouders een groot litteken bij haar had achtergelaten. Hoe dan ook, het leven als alleenstaande vond ze prima. Ze had genoeg aan haar vriendinnen.
Eenmaal in het vliegtuig naar Portugal belandt Shanna naast de aantrekkelijke Dex. De vonk slaat direct over en Heleen en Frederique grappen binnen een mum van tijd tegen elkaar dat de eeuwige vrijgezel misschien eindelijk haar match heeft gevonden.
Para sempre
Een paar uur later lopen Shanna, Heleen en Frederique over de Portugese boulevard waar Tess een jaar eerder stierf. Er is een gedenkplek ingericht waar de vijf mensen worden herdacht die door de aanslag met de bestelbus om het leven kwamen. Er hangt ook een foto van Tess, maar op haar foto staat iets geschreven: ‘Para sempre’, Portugees voor ‘Voor altijd’.
De drie vrouwen begrijpen het opschrift op de foto niet. Wie heeft dat op het portret van Tess geschreven? Voor zover zij weten kende Tess niemand in Portugal. Ze ging enkel met haar collega’s op pad als ze daar was. Tess kende ook de bestuurder van de bestelbus niet. Dat was Tomas Pinto Moreira, een beschadigde en problematische Portugese man die in zijn leven meer verslavingsklinieken dan schoolgebouwen van binnen had gezien.
Het is overduidelijk dat ze niet alles van Tess wisten, want naarmate de avond vordert, blijkt dat een aantal zaken helemaal niet klopt.
Tegenvallertje
Ik had nog niet eerder een boek van Chloë van Silfhout gelezen. Sterker nog, ik had nog nooit van haar gehoord. Maar goed, in deze tijd van het jaar vind ik het fijn om zogenaamde vakantiethrillers te lezen. Aangezien ik de zomerthriller van Suzanne Vermeer van vorig jaar erg vond tegenvallen, had ik zin om eens wat anders in dat subgenre te proberen. Dit boek leek qua titel en cover precies in mijn straatje te passen. Zon, zee en moord, what’s not to like?
De start van het verhaal was veelbelovend, maar nog voor ik op een derde van het boek zat, waren de zon, zee en vakantievibes ver te zoeken. Het grootste deel van het verhaal speelt zich in een guur Nederland af. Dat was een tegenvallertje, maar daar kon ik uiteindelijk prima mee leven. Wat ik moeilijker te verkroppen vond, was dat het verhaal op een gegeven moment wel erg veel onwaarschijnlijkheden op elkaar stapelde.
Er wordt allerlei mysterie in het leven geroepen, maar daar komen uiteindelijk vooral halfslachtige antwoorden voor terug. Ik denk dat ik toch maar de nieuwe Suzanne Vermeer ga uitproberen, want dit was een beetje jammer.
Geen reacties