Het zit de 23-jarige Tegan niet bepaald mee. Ze heeft geen cent te makken en draait daarom zoveel mogelijk diensten in de plaatselijke supermarkt, ze heeft een piepklein appartement met een vervelende buurvrouw en dan is ze ook nog eens bijna acht maanden zwanger. Een relatie heeft ze niet, dus haar vooruitzichten zijn niet echt rooskleurig. Gelukkig komt er binnenkort een einde aan haar penibele financiële situatie, want haar zwangerschap is ontstaan uit een one night stand (waar ze zich amper iets van kan herinneren) met een schatrijke man. Hij is alleen getrouwd, dus hij is bereid Tegan flink te betalen als ze haar mond over de vader van haar kind houdt. Ze hoeft enkel nog maar een contract te ondertekenen.
De sneeuwstorm
Tegan had er erg naar uit gekeken om in het bijzijn van een advocaat het contract met Simon Lamar te ondertekenen. Dan kon ze eindelijk kleertjes voor haar ongeboren dochtertje – dat ze liefkozend Tonijntje noemt omdat ze tijdens haar zwangerschap vreselijk veel trek in tonijn heeft – gaan kopen en naar een fatsoenlijke buurt verhuizen. Zodra Tonijntje naar de kleuterschool zou gaan, kon ze dan aan een verpleegsteropleiding beginnen.
Op het allerlaatste moment besluit Tegan alleen om dat contract van Simon niet te ondertekenen. Het voelt gewoon niet goed. Ze is door die spontane actie alleen wel de wanhoop nabij, want hierdoor is haar rooskleurige toekomst ook opeensverdwenen. Ze besluit om vanuit haar woonplaats Lewiston in Maine naar het afgelegen skigebied waar haar broer Dennis als skileraar werkt te rijden om daar te rust te komen, maar dat blijkt al snel niet zo’n beste beslissing te zijn.
Het is hartje winter en terwijl Tegan zich in haar afgetrapte Ford Fusion op de binnenwegen begeeft, begint het steeds harder te sneeuwen. Haar auto blijkt niet tegen de erbarmelijke omstandigheden van een sneeuwstorm bestand te zijn, en voor ze het weet is Tegan in een uitgestorven gebied van de weg geraakt.
Een warm toevluchtsoord
Zodra Tegan na de crash weer een beetje tot haar positieven begint te komen, weet ze al snel dat het goed mis. Haar enkel doet vreselijke pijn en haar auto is total loss. Bovendien is er in velden of wegen niets of niemand te bekennen. Lopen gaat haar niet lukken en als ze in haar auto blijft zitten, vriest ze dood. Ze kan haar geluk niet op als er toch nog een grote pick-up met een grote sterke man aan komt rijden en stopt om haar te helpen.
De man – die Hank blijkt te heten – draagt Tegan naar zijn pick-up en rijdt naar zijn huis waar zijn vrouw Polly zich meteen over Tegan ontfermt. Polly blijkt een voormalig verpleegster te zijn en met haar zorgzaamheid en kennis weet ze Tegan al snel op haar gemak te krijgen. Het huis van Hank en Polly is een warm toevluchtsoord waar Tegan kan schuilen voor de storm.
Toch heeft Tegan binnen niet al te lange tijd door dat er iets helemaal niet klopt. Naarmate de dagen verstrijken neemt de spanning steeds verder toe en moet Tegan alles op alles zitten om haar ongeboren kind en zichzelf te redden.
Niet haar beste werk
De crash is inmiddels de twaalfde (!) thriller van Freida McFadden en ik moet eerlijk zeggen dat ik dit niet haar beste werk vind. Begrijp me niet verkeerd: het is een prima psychologische thriller waarbij er meer dan genoeg triggers zijn om door te blijven lezen, maar de gebruikelijke ‘Freida McFadden-plotwendingen’ vond ik hier wat tegenvallen. Het was allemaal net voorspelbaarder dan ik van haar gewend ben.
Desalniettemin vond ik Tegan en haar situatie boeiend genoeg, net als het oogpunt van Polly. Naarmate het einde nadert stapelen de onwaarschijnlijkheden zich alleen op om uiteindelijk bij een ongeloofwaardig einde uit te komen. Beetje jammer, maar niet helemaal een verrassing aangezien mevrouw McFadden het afgelopen jaar maar liefst acht boeken uitgegeven heeft. Met zo’n hoog publicatietempo kan het anders dan dat er een keer een mindere uitgave tussen zit. Hoe dan ook, ik blijf een echte McFan en ik weet zeker dat haar volgende thriller me beter zal bevallen!
Geen reacties